o gün rahmet beyazlara büründü,
beyazlar altında biran,
nurdan yüzün göründü.
rahmet taşıyan melek sanmıştım seni önce,
lakin ete bürünüp yamacıma gelince,
anladım ki o zaman melek değilsin!
anladım ki o zaman; sen benim kaderimsin!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta