Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
NE ZAMAN BAKSAK GÖKYÜZÜNE YILDIZLAR GİBİ PARLAR ORTAYA ÇIKAR HAYALLERİMİZ..GERÇEK OLMASI TEK TEMENNİMİZ..
YÜREKTEN KUTLUYORUM DEĞERLİ ABLAM
Kuşlar uçuşuyor yüreğimden...
sankibir şarkı dökülüyor dillerden...
mustafa yılmaz
ant+10
ne büyük bir özlem....
ne güzel bir şiir...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta