Yıldızlar Gibiydiler (ashab'ı Kiram)

​Güneşin etrafında dönen pervaneler gibi,
Yandılar da sönmediler, o nurlu izdeydiler.
Dünyayı ellerinin tersiyle itip geçtiler,
Onlar gökteki yıldızlar, Ashab-ı Kiram idiler.

​Kimi malından geçti "Anam babam feda" diyerek,
Kimi canını koydu, kör bıçaklara gülerek.
Kızgın kumlar üstünde "Ehad" nidası inlerken,
Sarsılmaz bir kale gibi, sönmeyen imandılar.

​Ebubekir'in sıdkı, Ömer'in adaletiyle,
Osman'ın hayası, Ali'nin cesaretiyle,
Sardılar İslam'ı o en saf muhabbetiyle,
Vefanın kitabını kanla, gözyaşıyla yazdılar.

​Sırtlarında taşıdılar mukaddes emaneti,
Gözlerinde sadece o sonsuz saadet cenneti.
Onlar ki gördüler o en güzel Sureti,
Efendimiz'in (sav) yanında birer kalkan oldular.

​Çöller şahit oldu o kutlu yürüyüşlerine,
Melekler hayran kaldı o eşsiz gülüşlerine.
Selam olsun o nurlu, o yüce nefeslerine,
Yolları aydınlatan, sönmez meşalelerdir onlar.

​Gökhan Öztürk