İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Geceler insanın yalnızlığını hatırlatsada en falı dosttur bazen,gecenin yalnızlığına karanlığına sarılırız dara düştükçe konuşuruz onunla saatlerce dinler bizi yeter artık sus demez lafımızı ağzımıza tıkmaz hiçbir zaman vefalıdır kimizaman.
saygımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta