Kalmadı, mecalim kalmadı artık susmaya,
Ardı ardına düşmüş her bir düşman için birer küfür ettim.
Sokakta gezdim,
Önümden geçen siyah kedilere aldırmadan,
Ciğerlerime düşman kesildim.
Güneş sinirli bir baba gibi durmadan kafama vuruyor,
Ellerim beni kendimden uzaklaştırıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta