gökyüzündeki sadık dostlarım
yeryüzüne savruluşlarım
bir ses duydum mu uzaklardan
tereddüt etmeden sarıldıklarım
geceleri yürürken ıssızlıklarda
yalnız bırakmayanlarım
sen savruldukça savurmayanlarım
işte bu yıldızlar
tüm dünyayı sorgusuz izleyenlerim
ben yanında olmadıkça
seni koruyup kollayanlarım
masum sırrımı bilenlerim
mutsuzken sevindiren
ümitsizken hayal kurduranlarım
onlar ki binlerce insana değerlerim
kim bir yıldız kadar parıldayabilir ki
sen bile yapamazsın bunu
ama onlar durmaksızın parıldayanlarım
2011
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta