Oda bir yıldız di .ama o diğer yıldızlar gibi değildi. koska Samanyolu galaksisini aydınlatıyordu .ama beni değil ben ki bütün evrendim .bana ışıkları dahi ulasmiyordu adeta .kara deliktim hep o ışığı içime çekme hasretiyle yanıp tutuşan .ben onun ışığını çektiğim vakit onuda biterecektim .oda benden sonra bir hiç olacaktı .vakti geldi sanırım .benden çok fazla uzakta durdun .usulca yanına yaklaşırken haykirislarini
bile içime çektim .yeter dur artık dediğinde çok geç olmuştu ve sende içimdeki hiçler arasına girmistin .Senden başka yıldız gormuyecekti bu gözler .
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta