Zaman sürgünüyüm, kapısında aydınlığının
Açıldıkça gökyüzü dudaklarındır hüzün
Gizlenmişsin kulesine derin ve siyah taşların
Beyaz bir sanrının kıyısında yürüdükçe yüzün
Kanıksamaların ortasından tutunuyor
Kadim uygarlıklara kazınmış
Sözün.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta