Gözlerinin derinliklerine bakardım.
Ne denizlerin mavisi;
Ne de kömürlerin karası gelirdi bana.
Öylesine gelirdi ki bana;
Dağ ceylanlarının koşarcasına umutlarına,
Tutsaklıktan kurtulmuş hasretine,
Kavuşmasını anlatırdı her zaman...
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta