Bu sabah erken uyandım
Ayların verdiği sarhoşlukla
Attım kendimi balkona
İsmini sayıkladım
Çiçeklerini dökmüş sardunyalarıma
ne bir muradım,
ne bir niyetim var,
kısmetimi yaşamış,
unumu elemiş, duvara asmışım eleği..
yaram..
yaramız..
yüzünden güz rengi dökülüyordu yaralım
alnında külle çizilmiş bekaretin işareti var gibiydi
herkese inat
bu bekaret işaretini geceleri bile çıkartmadığı
kendi yıkayıp, kendi ütülediği, kendi sardığı
yüreğindeki kanı eksilmeyen kara sargıda saklıyordu..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!