Hayatımdan her kopup gidene,
bir de umutlarıma,
bir yıldız tuttum,
kendimce…
İçinde bir sürü rağmen olan,
Garip,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kelimeler,kelimeler,kelimeler....avuçlarıma yağan şehrin ilk yağmuru gibi düştü şiirin,,,, yüreğimden yüreğine iki kelime...yüreğine sağlık...
rağmenlerinin azalması dileği ile ama eğer rağmenler insana daha çok yazdırıyorsa güzel iirleri ne diyeyim rağmensiz şiirlerinizi de okumak dileği ile Erdem Deniz ARDA
yıldızlar söndükce yenileri parlar bütün yıldızlaaar sivridir dert etme gamze kardeş
güzel bir anlatım... merak etme yıldızlar kayboldukça çoğalacaklardır... sakın ağlama, yazı-ktır gözyaşına..çünki en çabuk kuruyanda gözyaşıdır...
Yaşamda hiçbir şey sevdiğini kaybetmek kadar acı veremez.... Yüreğinize sağlık... Başarılarınızın devamını dilerim.
Kaybetmek ancak böylesine estetik kelimelerle ve mavice anlatılabilirdi........Tebrikler.......
Bu şiir ile ilgili 26 tane yorum bulunmakta