Soy çıkar karanlığı karanlıklardan
Geceyi geceden arala
Kamaşıp kapanınca hayranlıktan
Gözlerimi kirpiklerinle arala
Dünyamı bakışlarınla karala
Ben ona değil sana âşığım
Yıldırım Işığı’m
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzeldi yüreğinize sağlık kaleminiz hiç susmasın saygılar
kaleminiz hiç susmaz inşallah harika olmuş selam ve dua ile
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta