Taştan sedirdi hayat üzerine sırtını verdin
Sıra sıra oturdular göğsünü dağlara verdin
Beş adımlık ışıksız odan da yıllarını verdin
Çok ağladın kimse duymadı
ser verdin sır vermedin
Ekmeğine tütün kattın heder oldun
Herkes saltanat sürerken sen perişan oldun
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta