Yıldıray Yıldız Şiirleri - Şair Yıldıray ...

Ortalık yerlerde “Şerefsiz” diyerek, Konuşma!
Taşın nerden geldiğini bilip bilmeden de, Atma!
Yazık olur onca emeklerine ve onca yaptıklarına,
Bence akıllı ol sen, kendine çok sıkıntı yaratma…

Öyle her kuşun eti yenmez, bil ki boğazında kalır,

Haklı olsam da,
Haklı olmasam da,
Sevsen de sevmesen de,
Tükettiğim nefes için,
Beni affet…

Dostla, yalakayı birbirine karıştırırsan,
Kartalla, kargayı da birbirine karıştırırsın.
O vakit kılavuzun karga olur,
Burnun da pislikten çıkmaz.
Kartalın kıymetini bilmez isen,
Yükseklerde yer alamazsın…

Aldanma mevkie mala mülke makama,
Bir de Allah için zerre hükmü olmayana…

Suskunluğum esas sabrımdan gelmektedir.
Sözde kimi dostlar, hep hasmane niyettedir.

Yalın bir gündü...
Yazdığım onca sayfaların,
Adını koyamadım.
Bakakaldım zarif gülüşünde,
Sözcükler ifadesinde kendini bulurken,
Sessizce gözlerim buğulandı...

Arkadaş bu aralar böyleyim,
Cümle kurmaktansa susmayı tercih ederim,
Elbet konuşacağım yakın bir vakit var,
İşte ben o vakti sessizce beklerim.

Seneler de geçse yüreğimde sızısı,
Geçmeyen bitmeyen o hasret acısı,
Çare yok ki ölüm ayırsa da bizi,
Geleceğim bende canım BABAM…

Dünyanın da tadı seninle idi,

Bıraktım her şeyi yüce Allah’a;
Dost düşman gayrı kendi bilir,
Nasip olursa eğer bu dünyada
Koşa koşa rızık haneme gelir…

Kader yazılmıştır alnının çizgisine,

Bir gün ıssız kalırsın her yan sessiz,
Soğuk olur toprak sarar kimsesiz,
Ağlasalar ne fayda gözyaşları sebepsiz,
Bir varmış bir yokmuş giderken sahipsiz...

Bu günde gece oldu.
Saat bilmem kaç…
Gözlerim kıpkırmızı,
İsyan eden bedenimle,
Beynimde bana ne sesleri...
Yıkık bir yanım,