Yıllar geçer,
üzüntü ve pişmanlıklarla örtülü
bir hayat
sessizce akıp gider, durmadan.
Elimde olsaydı,
gelmek ister miydim bu yalancı dünyaya?
Burası istediğimiz bir yer değil zaten.
zindandan ibaret bir hayat.
Bize ait değil.
Ne kadar yaşarsak yaşayalım,
içimizde tek bir an var sadece:
şimdi...başkası yok.
İki dakikadan az,
belki birkaç saniye…
Geçmiş suskun,
gelecek belirsiz.
Bir nefes eksikliği
her şeyi silip süpürmeye yeter.
İstediğimiz hayat bu değil.
Nasıl yaşarsak yaşayalım,
hepimizi eşit kılan ölüm değil mi?
Dünyada eksikliklerin,
kötülüklerin arasına daldık
ve buna alıştık.
Eksildikçe düştük,
düştükçe günaha yaklaştık.
Bazen bilerek,
bazen çaresizlikten.
Bu bir imtihan olmalı.
Ama işin sırrını bilmiyoruz.
Bildiklerimiz yetmiyor,
bilmediklerimiz korkutuyor.
Bu dünya geçici bir yer.
Günahsız gitmek zor.
Ve günahlarımızın
açığa çıkacağı günden korkuyoruz.
Bu yüzden yılbaşı bir sevinç değil,
bir eğlence hiç değil.
Belirsiz bir yolculuğa
yaklaştığımızın habercisi.
Bu gecede
sormamız gereken
tek bir soru var:
Bu imtihan niçin?
Hazırlığımız ne durumda?
Nereye gidiyoruz?
Ve vicdanım…
bu muhasebeye
ne cevap verecek?
Bilmiyorum
mesakin-31/12/2025
Kayıt Tarihi : 31.12.2025 01:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!