Bir yıl daha geçti ömürden gülüm
Bu yıl da çağırmadı yanına ölüm
Belli ki bitmeyecek çektiğim zulüm
Yine sana varamadım Gülnihal
Yorgunum; yolun uzakmış senin
Allah yazmadıkça yasakmış yerin
Uykuya yatmadan, her gün dilerim
Al derim yanına, al be Gülnihal
Sevdiğin çiçekleri aldım da geldim
'Bunlar sevgim ile yeşerir' derdin
Sularını eksiksiz, her zaman verdim
Çiçeklerin sensiz soldu Gülnihal
Neler anlatacaktım ben sana neler
Düğümlendi boğazımda bak kelimeler
Bırakırım kendimi kızmazsan eğer
Gözyaşlarım içime doldu Gülnihal
Bunca yıldır içimde tuttuklarımı
Sen üzülme diye diye yuttuklarımı
Bilmiyorsan sensiz çektiklerimi
Bu gece, sen de bil be Gülnihal
Ne şiirim şiir ne şarkım şarkı
Ağıda dönüştü çaldığım türkü
Bak daha görmeden yaşım da kırkı
Ömrümün miladı doldu Gülnihal
Başım hep dimdik gelirken sana
Gurur duy isterdim bakarken bana
Tutarken kendimi ben yana yana
Dışım kurak içim seldi Gülnihal
Havalar artık epeyce serin
Bilmem ki rahat mı sıcak mı yerin
Bu yeni yıl da Allahım kerim
Kavuşuruz belki biz de Gülnihal
Ümit Turhan
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 05:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!