Katedral, döküm aylar hızla ölür;
Rehavetle anılır, sızıyor kanım.
Bir bedenin diğerinde solduğu öğle sonları...
Eroin tutanağımda zifiri karanlık:
Şimdi verdiğim ölümlerden dönmek vaktidir.
Durduramadıklarım, vecd ile taşan Nisa'm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta