Ekim’in yirmidokuzu;
Artık al yüzlü doğmaya alışan güneş,
İlk defa o sabah etrafına ışık saçarak uyandı.
Geceleyin gökyüzünde korkudan kaybolan ay;
İlk defa o akşam yüzünü gösterdi.
Savaşta ölen şehitlerimizse
Bir nur olup çıktılar sevinçten gökyüzüne
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta