Yalova merkez Taşköprü 21/05/1988
“İçimde çökmüş bir şehir var…
Zamanın terk ettiği bir meydan gibi,
adımlarım yankılanıyor boşlukta.
Gökyüzü bile buraya küsmüş sanki;
bulutlar ağır, gece uzun, sabahlar geç geliyor.
Yıllar önce birilerinin kahkahasıyla dolan sokaklar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta