Yıkıldım..
Koca bir kolon çöktü üstüme
Ölemedim ne yazık.. Can çekiştim çaresiz..
Uçup gittin avuçlarımdan, bakakaldım..
Kırılmıştı kanatlarım, uçamadım,
Betona çakılmıştı ayaklarım koşamadım..
Sel oldu gözyaşlarım taştı.. Boğulamadım..
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Siz gerçekten bir yıkımı anlatmışsınız. Tebrik ediyorum. Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta