Yıkılsın Şiiri - Mehmet Fatih Sert

Bir gülde bu mevsimi, ömr-ü bahârım kılsın,
Gülden hoşnut olmayan, güz mevsimi yıkılsın.

Cân-ı şeydâ sahrâmı, dâr-ı gülistan kılsın,
Açarsa o gül yârsız, ferdâlarda yıkılsın.

Sinemdeki meşk-i vuslat, bu aşkı hâr kılsın,
Başka bir demde yansa, yüce dağlar yıkılsın.

Bülbül-ü şûrîde halin, bağrını büryan kılsın,
Ondan gayrı bir bâde, bu mecliste yıkılsın.

Şevk-i seher içimde, haşr-ı kıyamet kılsın,
Sözden ma'nâ sezmeyen, dâr-ı cihanda yıkılsın.

Defter-i dilim pürsûz, ahvâli ayân kılsın,
Kuy-ı gussada kalmış, hüzünler de yıkılsın.

Feryâd-ı sükûtumu, çarh-ı felek râm kılsın,
Yârsız geçen tek bir an, zamandan da yıkılsın.

30.07.26