şatoların mahkum kuleleri
ve
sessizliğe bürünen eskiçağ yalnızlıkları
demir parmaklıklarla örülen güneş ışığı
gecelere kapatılan yıldız kümeleri
kaybolan şovalyeler ve onların kahramanlık öyküleri
sonrasında excalibur’un sökülmesi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta