Yıkıldım Ben Şiiri - Yorumlar

Kaldırım taşları şahittir; dizlerimin üstüne çöktüğüm,
O, insanın ruhunu kemiren o zifiri karanlık geceye...
Issızlığın soğuk nefesi, bir cellat gibi çöreklenmişken ensemde,
Bir zamanlar adını ezberlediğim, uğrunda yeminler içtiğim o bakışlar,
Bir yabancı gibi bakıp, arkasına bile bakmadan çekip gitti.
Ben, bin yıllık bir devin ağır ağır toprağa gömülmesi gibi,
Ben, koskoca bir şehrin tüm ışıklarının aynı anda sönmesi gibi,