Yıkıldı gönül dağlarım
Gülmek aklıma gelmiyor
Esmiyor artık gönül rüzgarları
O yarin kokusunu alamıyorum
Karşı dağlar yüksek karlı tepeleri
Umut yolculuğum ufuklarda bitiyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




karamsarlığa düşmüş güzel yürek
insanın yari yanında yoksa yıklır gönül dağları usa yıkılır ve neşeden ırak hep canı sıkılır hüsran kokan keder yüklü şiiriniz ve sizi candan kutlarım
Güzel bir çalışmaydı.Yüreğinize sağlık kaleminize bereket.+10
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta