Kimseyi gözü görmez bu gidişi nereye
Nefsine mağlup olmuş eli kolu bacağı
Yapılan tüm iyliği atıverdi dereye
Düşünmez ki birdaha dolacak mı kucağı
Kininden nefretinden kan kusacak gözleri
Sakin ol biraz desek konuşturmaz bizleri
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta