yıkıl be dünya
rastgele rastladığım bir kadına,,
merhaba dedim,
evli ve azeriydi,
olamazdı böyle bir şey,
mükemmel biriydi.
dünyaıyı unutmuştum onun yüzünden,
bir afatttt, hadi dedi bana anlat.
ne kırmızı bir gül,
onun kadar kırmızı,
nede bir ömür onun kadar
tatlıydı,
sanalda taptım ona mertçe,
yüreğimi açtım erkekçe,
oda istiyordu beni kendince,,amaaa
öyle bir yıktı ki beni,,,sonunda,
bir kalemde,,yaşanmaz be artık,
yıkıl be dünyaaaaaaaaa..
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta