yıkıl be dünya
rastgele rastladığım bir kadına,,
merhaba dedim,
evli ve azeriydi,
olamazdı böyle bir şey,
mükemmel biriydi.
dünyaıyı unutmuştum onun yüzünden,
bir afatttt, hadi dedi bana anlat.
ne kırmızı bir gül,
onun kadar kırmızı,
nede bir ömür onun kadar
tatlıydı,
sanalda taptım ona mertçe,
yüreğimi açtım erkekçe,
oda istiyordu beni kendince,,amaaa
öyle bir yıktı ki beni,,,sonunda,
bir kalemde,,yaşanmaz be artık,
yıkıl be dünyaaaaaaaaa..
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta