Maraş’ın sesi hâlâ kulaklarımda çınlıyor.
Burada sokaklar yabancı, taşlar soğuk,
Her adımda kendi gölgemle yalnızım.
Ölenler…
Sevdiğim insanlar, elleri ellerimdeyken
Birden yokluğa savruldular,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta