Yıkık Hayatlar Şiiri - Yazar Murat Şair

Yıkık Hayatlar

Yıkık hayatlar gördüm sokak Aralarında
Duvar diplerine yaslanmış Umutlar Gibi çaresiz ve bitkin Elleri cebinde susan adamlar
Gözleri uzakta bir karanlıkta

Bir çocuğun cebinde yarım Bir Ekmek ama bir annenin Gözünde dinmeyen bir
Gözyaşı konussa kimse
Duymuyor herkes kendi
İçinin enkazında Kayıp yıkık Bir şehir sanki

Zaman paslı bir kapı gibi Gıcırdıyor açıldıkça daha çok
Karanlık Doluyor içeri sevinç Dediğin şey kısa bir misafir Zaten acıysa ev sahibi çoktan

Sevda bile yorulmuş artık
Omzunda kırık hayaller Taşıyor kalpler çatlak bir
Bardak gibi nereye doldursan
Sızıyor yavaş yavaş

Bir umut arıyor insan yine de
Küçük bir ışık ince bir nefes
Belki bir el uzanır diye Karanlığa belki biri buradayım Dercesine sessizce ama Yavaşca

Yıkık hayatlar kolay yıkılmıyor
İçlerinde direnen bir tohum Var Toprak ne kadar sert Olursa olsun bir gün mutlaka
Çatlar yıkık hayatlar...

Yazar Murat şair