“İt ürür kervan yürür” derdi atalarımız,
Sözümüzden önce çıkardı yola, atlarımız.
Cenkte, bozkırlarda açılırdı kanatlarımız,
Kaval, ıslık, kopuz çalardı dağda yiğitler.
Kılıçlar kan kokar, urbalar yamalı olurdu,
Mücahitler, at üstünde yiyip hem uyurdu.
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta