Hayatımız; ıssız yerlerde çürümeyi bekleyen demir yığını,
Ümitlerimiz; taze çiçekler gibi üstüste atılmış rüzgâr yığını,
Kim görecek, kim bilecek yaşadığımızı,
Nihayetinde insan dediğin şehirler yığını.
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta