Kendi inşa ettiğini hiç yıkar mı insan
yılların emeğinin yığınından kaldım ben
Ne fark eder ben suçlu ve ya sen suçluysan
Nefretin bardağına koyamaz mıydın sevginden
Hani mutluluk veren sözlerin nerede
Ayakta tutardı yaslandığım güven dağın
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta