Hayıra yormadım ben rü'yâyı
Ayşe'yi Fatmayı tâki leylâyı
Yolcuya han olan fâni dünyâyı
Elimin tersiyle ittimde geldim.
Ayırdım üç beşten yüzden binlerden
Bu günlere geldim geçen dünlerden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaleminize sağlık güzel bir şiirdi tebrik ederim saygılar
Çok teşekkür ederim değerli hocam. Yorumlarınız için gönülden teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta