İnsanlığa açtım seven gönlümü,
Düşündüm de, bir tek kula yetmiyor.
Fikirlere yasakladım ölümü,
Sahibiyle kaybolup da gitmiyor.
Sevgi bir ışıktır karanlıklara,
Kin, nefret olmazmış o aydınlıkta,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta