Bir başka esiyor rüzgarlar bugün
Dalgalarsa kudurmuşçasına azgın
İçimdeki fırtınayı hissetmiş gibi
Eşlik ediyorlar acıma ortak duyguyla..
Yakıp gittin ne var ne yok her şeyleri
Bu şehir gibi kahpesin gecelerin koynunda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta