öykünün adı,
‘yaşananın yetmeyişi’ sanki.
hep bir şeyler olacak
veya ‘olmalı! ’ kıvranışları.
hep ‘sonra’ya koşan adımlar,
telaşlar, hep beklentilere dair.
oysa ‘şimdi’ yaşanıyor yaşam
bu an’a dönmeli özlem.
ömürler beri aradığın sır bu,
hepsi bu kadar işte! …
mutluluk, umut ettiğin değil,
sadece hissettiğin kadar…
suyun tadını, rüzgarın kokusunu,
havanın dokunuşunu farketmek kadar…
Kayıt Tarihi : 14.11.2006 08:57:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!