Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kalemin kavi duygun daim olsun abim basailisiniz ALLAH SAĞLIK SİHHAT VERSİN HAYIRLI HUZURLU ÖMÜR VERSİN ABİ
Böyle uzun ve yorucu makale yazmayıp sevdiklerini bir pikniğe
götürseydiniz daha güzel ve daha makbul olmazmıydı. Be Usta...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta