Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hasretin tozunu vuslat silmeli
Gönül denen yere su serpilmeli
Harlanan ateşler söndürülmeli
Yetmedi mi benden onca kaçtığın?
Dedirtti şiiriniz bana tebrikler
Bu şiiri de okuduktan sonra artık İbrahim öğretmenime "sitem şiirlerinin efendisi" diyeceğim kesinlikle. Çünkü eminim kalınca bir şiir kitabı olur bu değerli şiirler. Hem hecenin kurallarından ödün vermeden hem de duygularını sade ve akıcı bir dille dizelere dökmek pek kolay olasa gerek. Son derece ustaca... Kutlarım yürekten değerli öğretmenim. Saygımla...
İbrahim hocam şarkı gibi olmuş şiir. Sitem, özlem, duygu şelale olup akmış şiirinizde...
Çokça kutluyorum bu güzel hüzün dolu şiirinizi ve sizi. Yüreğinize kaleminize sağlık.
Selam ve Saygımla...
Bu şiir ile ilgili 23 tane yorum bulunmakta