Güneşi sönmüş bir ufka bakmaktan yorulmadık mı?
Aynı yollarda bin defa kaybolup durulmadık mı?
Zaman bir değirmen gibi öğütürken ömrümüzü,
Kendi kalbimizin çarkında her gün vurulmadık mı?
Yetmedi mi bu gurbet, kendi öz yurdunda?
Bir umut beklemek, olmayan bir kapı ardında?
Eksildi mevsimler, dallarda yaprak kalmadı,
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta