Yaya geçidinde bir çocuk
Yetişkin ablaa! Diye seslendi
Dönüp baktım etrafıma
Benden başka kimse yoktu
Bana mı seslendin? Dedim
Evet abla dedi
Buyur dedim çocuğa
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Güzel bir betimleme.
Aslında insan yalnıca çocuk olduğunda değil, yetişkin olduğunda da eline tutulmaya düçar olabilmektedir.
Evrende, hem cinsinin kurduğu tuzaklara ilk takılan yine insan olmaktadır.
Güzel şiirinizi kutluyorum.
Nice şiirlere Sn yankı Pak...
Değerli yorumunuz ile onur verdiniz saygıdeğer Üstadım.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta