Yetişin, insanlık ölüyor!
Hem de sessiz sedasız...
Cahiliye dönemi geri mi geldi ki
İnsanlar diri diri toprağa gömülüyor!
Üstelik bunu yapanlarca
İnsanlık dersi veriliyor!
İnsan, diyorum Hâfız
İnsanlığın neresinde?
Çocukların yetim bırakıldığı
Anaların ağlatıldığı
Dilsiz hayvanların katledildiği
Fukaranın hep ezildiği
Haklıların değil de
Güçlülerin kazandığı bu zamanda
Merhamet, adalet, eşitlik naraları atılıyor! İnsanlıktan dem vurmak kolay!
Zor olansa Önce insan olmak
İnsanca yaşamak!
Vesselam!
Kayıt Tarihi : 25.1.2026 00:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Demli Mısralar • Sürgün Ülke Şiirleri II




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!