Yetişemedim Şiiri - Hayrullah Değerli

Bir sabah vaktiydi, serin havada,
Azimle koştum da yetişemedim
Bir garip aşıktım ıssız ovada
Sazımla koştum da yetişemedim

Kırağı düştükçe üşüdü tenim
Hasrete dayandı yorgun bedenim
Bir ışık bulmaktı bütün nedenim
Özümle koştum da yetişemedim

Bazen yağmur oldum, bazen fırtına
Bir yolcu misali yürüdüm O’na
Ne kadar koşsam da uzaktı bana
Hızımla koştum da yetişemedim

Yol uzun, geceler sessiz ve tenha
Karanlıkta kaldım, düştüm bir âh’a
Bir yıldız kayarken sonsuz sabaha,
Nazımla koştum da yetişemedim

İçimde büyüdü ince bir sızı
Kaderim dağlara savurdu bizi
Bir sevda uğruna kaybettim izi
İzimle koştum da yetişemedim

Sükûtun içinde gizlidir mânâ
Hayrullah’ım, düştüm bir imtihana
Bir damla hakikat düştü lisana
Sözümle koştum da yetişemedim

Kulhayrullah
23 Mayıs 2026