BİZİM Mİ BU UNUFAK YÜZLER?
YOKSA AYNALARA BAKA BAKA MI ESKİTTİK?
SENİN OLAMAZ O IŞIKSIZ GÖZLER
YAŞADIKÇA NE DE ÇOK EKSİLDİK...
SABAHLARI KAPISININ ÖNÜNÜ SÜPÜRÜRKEN HERKES
DÜŞLERİMİZİ DE SÜPÜRMÜŞLER TOZ TOPRAKLA BİR
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta