Yuvamı kurmuştum gönül mahsenimde
Ne acılara sünger çektim senelerce
Şakağımdan çekip vursam, kanım akmazdı belkide.
Pişmanlıklarımdan tomar tomar desteler kurdum
Al kan dedikleri kaderim olsa gerek,
Ağlarken nasıl kahkahalar savurdum.
Dört elle sarıldım dost dediklerime
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta