Düştüğüm yerde kimse yokken,
adımı anacak bir ses kalmadığında,
yüküm omzumu aştığında
ve sabrım dağılmaya yüz tuttuğunda…
Keder içime çöktüğünde,
gece uzayıp kalbim daraldığında,
ellerim boşluğa uzanıp
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta