Düştüğüm yerde kimse yokken,
adımı anacak bir ses kalmadığında,
yüküm omzumu aştığında
ve sabrım dağılmaya yüz tuttuğunda…
Keder içime çöktüğünde,
gece uzayıp kalbim daraldığında,
ellerim boşluğa uzanıp
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta