Al beni Azrail istemem bu dünyayı
Uyandır beni Azrail sevmedim bu ruyayı
Sabah akşam depremler oluyor
Adım başı kıyametler kopuyorsa
Balıklar suda boğuluyor
Kuşlar da havada kayboluyorsa
Albeni Azrail istemem bu dünyayı
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Son şiirlerin hep 'ölüm' üstüne yazılmış. Ölüm de doğanın bir gerçeği elbet. Oysa tüm canlıların çabası yaşamak içindir. Hem de iyi yaşamak.
Bu arada kafama takılan bir durumu açıklamalıyım. Türkçe şiir yazan birinin, rumuzunu ingilizceye uyarlamasını yadırgadım doğrusu.
Yüreğin ve kalemin susmasın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta