Yetimler her zaman boynunu büker
Günü böyle geçer hep yetimlerin
Yarım nefes ile yaşar içini çeker
Günü böyle geçer hep yetimlerin
Gözleri suludur daim yaş döker
Her yıl acısını yeniden içine eker
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta