Bir taşa baba dedim yıllarca.
Ömrümü verdim, bir mezar başında.
Sen belki mutlusun, peygamber otağında ama,
Benim içim yanıyor baba.
Sen sadece beni değil,
Bir milleti yetim bıraktın.
Sen bir güneştin vatan ufkunda.
Bir grup ihtişamıyla battın.
Sen bizi karanlığa bıraktın baba.
Bu karanlık geceden de koyu.
Ne ucu bucağı var ne de bir sonu.
Milletim karanlıkta kayboldu.
Bize cennetin nuruyla yol göster baba.
Muhammet Emin Çiçek 2
Kayıt Tarihi : 14.5.2025 22:02:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!