İlk ranzalar tanıdı , gözümdeki yaşları
Sırdaş bildim kendime, camdaki kuşları
Erken öğretti hayat, yarım kalan düşleri
Boynu hep bükük olur, yurtta yetişenlerin
Gecelerde harlandı, dinmeyen iç yangınım
Ben kime ne diyeyim, tek kadere dargınım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta