Bayram günüydü, çocuklar oynuyordu,
İçlerinden biri boynunu bükmüş oturuyordu,
Her bir çocuk bayramlıklarını giymiş seviniyordu,
Hz. Muhammed geçerken oradan onları izliyordu.
Kenardaki çocuğu hıçkırırken bir ağlama aldı,
Gözyaşları düştüğü yeri ağlatıyordu.
Taşlar, topraklar çocuğun gönlünü yaralıyordu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta